New York

London

Dubai

HongKong

Tokyo

Bangkok

 

 Select Languge :

| หน้าแรก | เกี่ยวกับเรา | จองห้องพัก | แผนที่ | ติดต่อเราถาม-ตอบ |

Menu Parglen

  หน้าแรก
  ประวัติความเป็นมา
  อดีตสู่ปัจจุบัน
  ความทรงจำเหมืองสมศักดิ์
  ชมเรือนรับรองและห้องพัก
  บรรยากาศในรีสอร์ท
  อาหารจานโปรด
  เค้กป้าเกล็น
  ทัศนียภาพตลอดการเดินทาง
  สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง
  ห้องสนทนาฝากข้อเสนอแนะ
  บทความที่เกี่ยวข้องฯ
  อับบั้มภาพนักท่องเที่ยว
  ข่าวประชาสัมพันธ์


อุณหภูมิที่ทองผาภูมิ
ดูพยากรณ์ ทองผาภูมิ 

Music Station

 

Sponsor Links


                                                                                                                      
เส้นผมบังภูเขา
 

มีชายสูงวัยคนหนึ่งกำลังนั่งสานพ้อม (ภาชนะทรงกลมขนาดใหญ่สานด้วยไม้ไผ่ ชาวบ้านใช้ใส่พันธุ์ข้าวเก็บไว้จนกว่าจะถึงฤดูทำนา) อยู่ใต้ต้นไม้ที่บ้านของตัวเอง โดยเข้าไปนั่งอยู่ข้างในพ้อมแล้วก็สานขึ้นรอบๆ ตัว

เขาสานด้วยความเพลิน กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ปรากฏว่าพ้อมได้สูงท่วมหัวแล้ว ชายแก่ที่ผ่านโลกมานานตกอยู่ในภาวะที่อับจนด้วยปัญญา ไม่รู้จะออกจากพ้อมด้วยวิธีใด แม้จะพยายามหาทางออกอย่างไรก็คิดไม่ออก

พระอาทิตย์สูงขึ้นจวนถึงเที่ยงวัน ท้องไส้เริ่มปั่นป่วนเพราะความหิว แต่ชายชราก็ยังอับจนหนทางที่จะออกจากพ้อมอยู่ดี เผอิญเหลือบไปเห็นเด็ก ๒-๓ คนกำลังเล่นกันอยู่บริเวณนั้น เด็กเหล่านั้นก็คือหลานของแกเอง

แต่ก็ยังมองไม่เห็นว่าเด็กๆ จะช่วยตนได้อย่างไร เพราะขนาดตัวเองเป็นผู้ใหญ่แท้ๆ ก็ยังคิดไม่ออก ทว่าเพื่อเป็นการเสี่ยงดวง จึงได้ตะโกนพูดกับเด็กเหล่านั้น

“นี่ไอ้หนู ลองทายซิว่าตาจะออกจากพ้อมได้อย่างไร ถ้าใครทายถูกจะให้ ๑ บาท”

เด็กทุกคนหันไปมองชายแก่ด้วยความประหลาดใจ พวกเขาอาจจะสงสัยว่า ทำไมถึงถามปัญหาง่ายๆ เช่นนี้ เด็กคนหนึ่งจึงตอบด้วยความมั่นใจเต็มร้อยว่า

“ไม่เห็นจะยากอะไรเลยครับ คุณตาก็ล้มพ้อมลงนอนกับพื้นก่อน เสร็จแล้วก็คลานออกมา เท่านี้ก็สิ้นเรื่องแล้วครับ”

ชายแก่ได้ยินแล้วก็หัวเราะหึๆ เพราะคำตอบของเด็กน้อยช่างง่ายดายและถูกต้องจนไม่น่าเชื่อ แต่เพื่อไว้เชิงคนแก่ เขาจึงตอบแบบไว้ลายหน่อย

“คำตอบของเอ็งถูกต้อง ตรงกับที่ตาคิดไว้ไม่มีผิด เอ้า ! เอารางวัลไปบาทหนึ่ง”

ข้อคิด...

บางครั้งปัญหาของชีวิตก็เกิดจากเรื่องเล็กๆ ที่เราไม่เคยมอง กระทั่งก่อตัวเป็นปัญหาที่ใหญ่ขึ้นในเวลาต่อมา เศษผงเล็กๆ ที่เข้าตาคนอื่น เรามักจะช่วยเอาออกจากตาของเขาได้ แต่เมื่อปัญหาอันเปรียบเป็นผงเล็กๆ ที่เข้าตาตัวเอง เรากลับมีความรู้สึกว่ามันช่างยากลำบากที่จะทำให้ออกไปจากตาได้
ดังนั้น เราจึงไม่ควรมองข้ามปัญหาเล็กๆ ที่อยู่ชิดใกล้ แต่ควรรู้จักมองปัญหาที่ใกล้ตัวด้วยใจที่มีพิจารณญาณ เพื่อที่จะไม่ให้สิ่งที่เกิดขึ้นกลายเป็นปัญหาที่ใหญ่ยิ่งในโอกาสต่อไป

ที่มา : ธรรมจักร




©2007-2008 All Rights Reserved www.parglen.com By penpischa
เลขที่ 87 หมู่ 1 ต.ปิล๊อก อ.ทองผาภูมิ จ.กาญจนบุรี โทร. 087-019-1708 , E-mail : parglen.com@hotmail.com , www.parglen.com